چشم چشم دو ابرو
تا مدتها هر بار که ازش در مورد اعضای صورت میپرسیدیم بدون توجه به اون عضوی که اسمشو بردیم دستشو میکرد تو چشممون و میگفت :"چ ِ " میگفتیم بله عزیزم اون چشمه، حالا گوشم کو؟ گوشمو نشون بده. خلاصه از ما گفتن و از اون نشنیدن، دوباره اشاره میکرد به چشممون و همراهش سعی در فرو کردن انگشتش در اون رو هم داشت و دوباره میگفت:"چ ِ" یک بار که داشت مثلا چشممو نشون میداد و در واقع داشت چشممو از حدقه در می آورد و کورم می کرد و در کنارش تلفظ این عضو فلک زده رو هم تمرین می نمود برای باز کردنش از سر خودم و حواله نمودنش به باباش، ناخواسته ی ناخواسته و کاملا غیر ارادی بهش گفتم:"علیرضا بسه دیگه، حالا برو چشم باباتو در آر" ما ...







