پسرهای دوست داشتنی ما

  سه سال ِ نخست تولد یا به قول بعضیها پنج سال نخست زندگی هر آدمی در شکل گیری شخصیت و خلق و خوهای او نقش بسیار مهمی ایفا میکند. و حالا منم و کوله باری از نگرانی، نگرانی در قبال انجام وظیفه ای بس دشوار، نمی دانم با رفتارم، کلامم و احساساتم در تعامل با این موجود ِ هنوز به طور کامل شکل نگرفته درحال تربیتِ چگونه انسانی هستم؟ به قول ریتای عزیز که جمله ای از نوشته اش  واقعا بر دلم نشست، آقای مهربانیها که این روزها در و دیوار شهرمان سیاه پوش مصیبتتان است، شما را قسم می دهم به طفل صغیر شش ماهه تان، و می گویم: ما ادب کردن و تربیت کردن بلد نیستیم، ما درست تربیت کردن را بلد نیستیم، به خودتان می سپاریمش، همواره دستش را (و ال...

مستفیذ یا مستفیض؟ درستش کدومه؟ دچار یک گره ی  علمی شدم اساسی! ...

تصمیم داشته باشی برای شانزده ماهگی پسرت رولتی رو بپزی که پودرش رو از هفته ها پیش خریدی، و بخواهی همزمان اون رولت رو به حساب سالگرد عقدت هم بذاری، بعد همون روز یکدفعه به سرت بزنه که پیازهای درشتی رو که هر کردومش برای مصرف یک وعده زیاده به پیاز سرخ کرده مبدل سازی، نتیجه میشه این که از ساعت 7 تا همین الان هم خودت و هم همسرت درگیر این پروژه میشین و آخرش هم به قول آقای همسر کل خونه بوی پیاز بر میداره و ایضا سر تا پامون، و این هم میشه شکل و شمایل حاصل دست رنج ِ مشترک.   پی نوشت1: برعکس همیشه که همسرم از پیشنهادات شیرینم استقبال مینمود امروز خودش گفت که پخت رولت رو  بذارم برای یک روز دیگه. پی نوشت2: امروز پسرمون 16 ماهه ش...

پسر ِ 16 ماهه ی ما، نمیدونی چطور قند تو دلمون آب میشه وقتی:   وقتی ...کسی که اسمشو میگیم پیشت نیست یا خوراکی ای تموم میشه همراه با حرکت دادن دستهات به  سمت خارج از بدنت با صدای خوشگلت میگی: "نـــی" . وقتی...با دستهای کوچیکت برامون بوسه میفرستی، و چون هنوز یاد نگرفتی اونا رو به سمتمون هدایت کنی همینطوری همون جا جلو دهانت و زیر دستهات زندانی میشن . وقتی ... میون بازی و به طور نامتعارفی چیزی رو سرت میذاریم(سبد، عروسک یا هرچیز دیگه) سریع میگی: "ayn"  یعنی آیینه و بعدش میری سراغ آیینه و با پاهای کوچولوت سعی میکنی خودتو بهش برسونی و خودتو توش ببینی و بعد  به خودت و قیافه خنده دارت میخندی (راستی الان یادم افتاد که قبلتر ...

سلام اومده بودم که از خودمون براتون بگم، از پنجشنبه و جمعه ای که گذشت، از سفر اصفهان، البته سفر همسرم، اومده بودم تا از یک  روز و نصفی بی حالی و بد اخلاقی و تب پسرک بگم، از ورم کردن لثه و معلوم شدن اثر دندونی که باعث اون حالاتش شده بود و ایضا علت نرفتنمون همراه همسرم، از دلتنگیهام بگم و ... اما تازه متوجه شدم که اینجا یه دنیای مجازیه، اینجا جایی نیست  که  با چند روز نبودن ما  و ننوشتنم ضرورتا کسی  نگران بشه، اینجا قرار نیست دل کسی برای ما بتپه، اینه که چند روزه یه کمکی دل سرد شدم، از نوشتن نه، از اینجا نوشتن، انگار اینجا بیشتر به درد اونهایی میخوره که از ارتباط نداشتن با اونی که دارن نوشتش...

از مدتها قبل (شاید از دو سه ماه پیش) هر بار که تو خیابون یا هر جای دیگه که هستیم نی نی میبینه با انگشت اشاره بهشون اشاره میکنه و میگه "نی نی " (اوائل میگفت "نِنی")، عجیب اینه که این  نوع رفتار رو از بچه های هم سن وسالش نمیبینینم، نمیدونم بچه ی ما زیاد اجتماعیه یا اونها زیاد اجتماع زده هستن؟! تازگیها دارم  نگران میشم که  نکنه بچمون در آینده نزدیک خدای نکرده عقده ای بشه؟ آخه معمولا در جوابش هیچ عکس العملی نشون نمیدن این بچه های بی معرفت! گاهی هم پیش میاد که بچه ها  تازه ناراحت هم میشن که چرا بهشون لفظ نی نی اتلاق میشه!   یک بار که واقعا داشته دعوا میشده دیگه! من رفته بودم داخل مغازه ای و همسری و پسری بیرون...

حتما تجربه کردین... یا اطرافتون دیدین...   که برای تشویق بچه ی کم اشتهایی مثل پسر ِ ما بهش میگن : "ببین اون نی نیه داره غذا میخوره."   البته تا این جاش خوبه...   وقتی این عبارت جواب نداد در ادامه میگیم: "زود باش بخور، بخور تا نی نی غذاتو نخورده، میخوره ها، غذاتو میخوره ها"   و اینجاست که شاید جواب میگیرن، اما در واقع با این عبارت بچه رو تشویق، که نه، تحریک میکنیم که غذاشو بخوره قبل از اینکه توسط فرد دیگری خورده بشه، شاید خیلیهامون حواسمون نیست که با این کار شاید بتونیم  کودکمون رو به  غذا خوردن تحریک کنیم اما به همون اندازه اون رو با حس رقابت و ح...