پسرهای دوست داشتنی ما

* اگه پسری بیدار باشه و ماشین لباسشویی رو روشن کنم معمولا دو تا حالت از خودش نشون میده، گاهی میاد و می چسبه به من به نشونه ترسیدن ازش (از صدای جریان آبش میترسه) و  گاهی هم شجاعانه میره جلو و خاموشش میکنه که در هر دو حالتش دردسر داریم باهاشون. اعتراض نوشت: آخه  انصافه چون ماشین من سال 85 خریده شده  قفل کودک نداشته باشه؟! یعنی واقعا اون موقع علم هنوز به اندازه ی الان پیشرفت نکرده بود یا  بهمون کلک زدین که الان مجبور شیم بریم یکی دیگه بخریم؟     *یک بار که ماشین لباسشویی رو روشن کرده بودم دیدم هر چند لحظه یک بار از داخل ماشین صدای تلق تولوق میاد، هر چی فکر کردم دیدم که هیچکدوم از لباسهاییکه داخلشه  دک...

پسر عزیزم مطمئنا به یمن وجود تو بوده که... سال ِ گذشته همزمان با دفاع من از پایان نامه ام  و اتمام دوره فوق لیسانسم بابایی بعد از چند سال انتظار برای قبولی در کارشناسی ارشد ( هر بار به خاطر حجم بالای کارش نمیتونست برای کنکور خوب درس بخونه) بالاخره دانشجوی فوق لیسانس شد (البته ورودی بهمن ماه)، جالبه که رشته فوقش نه به لیسانس اولش مرتبطه نه به دومی . و امسال  تابستون هم با پشت سر گذاشتن ِ آخرین امتحان در تاریخ 25 شهریور تونست لیسانس دومش رو تو  یک رشته دیگه بگیره (لیسانس اولش رو سال 82 گرفته).   و به این خاطر بود که بهمن91  تا تیرماه 92 روزهای سختی برای بابایی و من و حتی شما بوده، چون باید هر دو تا رشته رو ب...

شما رو نمیدونم اما من تو دوران کودکی و در گیر و دار دعواهای خواهر و برادریمان با برادرم که شش سال از من بزرگتره خیلی تجربه کردمش... دیگه تجربش نکرده بودم تا امروز...   حس عصبانیتی رو میگم که گاهی بدجور  در درونت شکل میگیره  و به اوج می رسه و میخوای به خاطر آروم شدنت  بزنی  یکیو بکشی... البته باز هم پیش اومده بود، مثل بعضی وقتها که  پسرک الکی گریه زاری کنه و نمیذاره به کارم برسم، مثلا وسط آشپزی یه دفعه گیر میده که بغلش کنم و اینکه به پام آویزون میشه و نمیذاره ظرفهای جمع شده تو سینک رو بشورم، گرچه تو اینجور مواقع اکثرا سعی میکنم آروم باشم و ترجیحا برم سراغش  و نذارم گریه کنه اما گاهی بدجوری اذیتم میکن...

کسی می داند آیا... این کوچولو که امروز عکسشو اینجا دیدم و  فکر کنم هنوز هم باشه دیقا نی نی ِ کیه؟ چقده چشم و ابروش شبیه پسر ماست! مگه نه؟! قابل توجه اونهایی که دوست دارن پسرکو ببینن و رمز ندارن و دوستانی که رمز دارن اما چند وقتیه  اینجا پستی رمز دار با موضوع ِ "عکس پسرکمون" مشاهده نمیکنن...     ...

سلام دوستان خوبم چهارشنبه ساعت سه و نیم عصر راه افتادیم به سمت اصفهان و ساعت 9 شب رسیدیم. پنجشنبه صبح چهار نفری  با مادر همسری رفتیم میدان نقش جهان و یه کمی گشت زدیم و یه کمی هم خرید کردیم از جمله روسری برای من و دو تا کفگیر مخصوص درست کردن ِ بریان  و یک صندلی تاشو برای مادر همسری که این روزها پاهاشون خیلی درد میکنه. مهمتر از همه اینکه در مسیر بازگشت از بستنی فروشی محبوبمون که تو چهارباغ، سر ِ شیخ  بهاییه بستنی ِ قیفی ِ دستگاهی  زدیم تورگ (به همسری گفتم کاش میشد ازشون بستنی خرید و آورد تهران، به اون خوشمزگی تهران پیدا نکردیم، امیدوارم دلتونو آب ننداخته باشم ) عصر هم سه نفری رفتیم باغ پرندگان، پسری معمولا تو جاهای جد...

خوندن ِ  این مطلب و این وبلاگ رو از دست ندین ...

طی یک عملیات ضربتی عازم شهر همسری هستیم راس ساعت 1.20 از رفتنمون مطلع شدم و قراره در اسرع وقت و بعد از رسیدن همسرم به خونه حرکت کنیم در حال حاضر پسری شدیدا به کمک کردن مامانش در جمع کردن وسایل مشغوله،  من جمع میکنم و اون هم پشت سر من میریزه بیرون ...

آخ جون رایتلمون این بار درسته تو راهیم چه خوبه که دستم از نت کوتاه نیست این دفعه